
Niet voor altijd, maar enkel in de maand juni (en januari). De maanden van den Blok. Tot dan laten we ons Schrijflab graag innemen door studerende studenten uit de richtingen Taal & Letteren, Journalistiek, (ver)Taalwetenschap en Communicatie.
6 plaatsen, absolute stilte, veel licht en koffie … dan weet je: hier hangt focus in de lucht. Contemplatief staren door het raam. Net wat je nodig hebt om op het examen de hele lobby onder tafel te schrijven.
Waarom?
Omdat zien studeren, doet studeren. Niet altijd even makkelijk op kot of op café. En in de bib moet je al vroeg in de rij staan. Dus extra opvangplaatsen in een stad die zwemt in de studenten.
Van de hand naar het verstand. Zo leerde ik vroeger dingen onthouden. Door te schrijven dus. Analoog of digitaal. Samenvattingen maken. Synthetiseren. Nergens wordt schrijven meer herleid naar zijn absolute essentie dan bij studerende studenten.
Schrijven is denken. En wie goed gedacht heeft, slaagt erin om alle ruis te schrappen en met grote eenvoud het complexe onder woorden te brengen. Of het nu gaat over het werk van Ludwig Wittgenstein, de maximes van Grice of de haiku van Claude.
Maar er is nog een reden waarom we dit doen.
Door studenten taal en communicatie hier uit te nodigen, willen we ook tonen dat het nog zin heeft om zinnen te studeren. Dat we hier dag in, dag uit bezig zijn om bedrijven en overheden een stem en een toon te geven om hun publiek in beweging te brengen. Heldere communicatie in lijn met hun verbale identiteit. Met zinnen die hen onderscheiden uit de massa. Als er een richting het etiket van stem-opleidingen kan claimen ;-).
Daniela Amodei is de medeoprichtster van het AI-bedrijf Anthropic en bedenker van de taalmodellen Haiku, Sonnet en Opus. Zelf studeerde ze Engelse literatur en bevestigt wat experts al langer weten.
“Woorden en verhalen kunnen ontroeren, verbinden en onze blik op de wereld transformeren, maar evengoed fungeren als motor van collectieve irrationaliteit, haat en geweld. Wie ze bestudeert, leert de wereld lezen en zich er kritisch toe verhouden.”
Dáárom hebben we studenten nodig die de nuance kennen van het woord.
De context van de stilte of het geluid van de letter,
de emotie van het adjectief of de kracht van het substantief,
de open vraag of de gesloten mededeling,
de nevenschikking of de onderschikking.
Beter wordt het niet.
Of toch wel? Journaliste An Olaerts schreef enkele weken geleden over de teloorgang van de opleiding Germaanse Talen. Ik bespaar u de gekozen hyperbolen, maar een duwtje in de rug was het niet. Gelukkig deelde ze ons tussen alle tristesse ook deze prachtige metafoor.
“Mensen zijn zo talig bedraad dat ze overal betekenis vinden, ook waar er geen is. Zonder taalgedreven zoeken naar begrip kom je uit bij akelige concepten zoals leven en dood, nul of één, haat of liefde. Taal zijn alle oefeningen daartussenin. Het is een rommelige zone, kwetsbaar en niet te vertrouwen. De meeste mensen zien er geen graten in, laat staan een verdienmodel.”
Schrijven is dus denken. Zeker in de maand juni, maar ook in de maanden daarna. Laten we dat afspreken.
Daarom dus Blokkerij. En zijn we de hele maand in gedachten met studerende studenten.
PS // Ook student? En interesse om een dagje te studeren in de Blokkerij? Stuur een mailtje naar aagje@scriptorij.be – ze houdt je graag op de hoogte van de data en de beschikbaarheid. Welkom!

